Και πρόσεχε να μην πετρώσεις

Ελπίζω να μην απογοητεύτηκες που δεν έγινα πόρνη για να θρέψω το παιδί μου. Ούτε επειδή δεν έβαλα βόμβα στη Βουλή για να εκδικηθώ την κοινωνία. Δεν σου κρύβω ότι και τα δυο πέρασαν κατά καιρούς απ’ το μυαλό μου. Αν είμαι τελικά ικανοποιημένη από κάτι, είναι πως δεν άφησα τους ανθρώπους να περάσουν ξυστά από μένα. Τους άγγιξα. Τους άφησα να με σπρώξουν, να με ρίξουν κάτω, να με τσαλαπατήσουν. Ζωή είναι κι αυτό. Αν τους είχα αποφύγει, θα ήμουν τώρα κρύα σαν πέτρα. Αλλά κάθε τι έχει το τίμημά του. Κάτι έχει μουδιάσει μέσα μου. Δεν είναι σωματικό, όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, λόγου χάρη. Άλλο είναι, πιο ύπουλο, πιο τρομακτικό. Κάτι απ’ την καρδιά και το μυαλό μου. Συγκινούμαι όλο και πιο αραιά, όλο και πιο σπάνια. Μπορεί να πεθάνεις σήμερα και να σε θάψουν σε σαράντα χρόνια.

Κώστας Αρκουδέας, Και πρόσεχε να μην πετρώσεις

πίνακας Laura Makabresku